donderdag 27 december 2012

1ste Kerstcorrida

SINT-JAN

Deze omloop van deze kerstloop is een ongelijke vierhoek ten noorden van het centrum van dit gehucht. De heren lopen deze ronde drie keer (10 km); de dames twee maal (6,6 km). De start is aan café Vierwegen. De aankomst is t.h.v. de Sint-Jan-Baptistkerk.

22/12/2012
Het was een hondeweer met veel regen en een krachtige wind. M'n schoonzus Els was eveneens van de partij. Met twee een wedstrijdje afhaspelen is altijd plezanter. Ondanks dat ze nog maar een jaar loopt, laat ze al goede gemiddeldes optekenen. Er waren ook geldprijzen te winnen voor de eerste vijf lopers seniors en masters.


De start werd met vijf minuten vertraging op gang getoeterd. De eerste ronde liepen we samen. De wind zat mee en de eerste km werd onder de vier minuten afgelegd. De aansluiting met de dame voor haar - een master - kon net niet bewerkstelligd worden. Na de tweede bocht kwamen we in het stuk tegenwind. Even later draaiden we richting de kerk en realiseerde ik me dat het tegenwindgedeelte veel korter was dan de andere stukken van het parkoer. We werden bijgehaald door een groepje dat bijna onmiddellijk weer verbrokkelde net op het moment dat de samensmelting een feit was. Ik had de neiging mee te gaan.
Maar net op dat moment kwam m'n rechterveter los. Nog nooit had ik dit voor. Ik maakte de nestel vast en zette de achtervolging in op de eerste voorligger. De tweede ronde ging goed. De voorligger moest op den duur lossen. Ondanks dat het bleef waaien en regenen waren de kilometertijden beter dan gewoonlijk. Op ongeveer dezelfde plaats kwam nu m'n linkernestel los. Ditmaal duurde het met verkleumde vingers iets langer tegen dat het herknopen ervan gelukt was. Gelukkig is de autopause functie van de Garmin ingesteld, zodat m'n nettotijd wordt gechronometreerd. Opnieuw achtervolgde ik m'n medeloper. Na de laatste doortocht aan de startplaats kwam ik er terug bij. We wisselden op de lastige stukken het kopwerk van elkaar af. Met een snelle laatste km klokte ik af op een verrassend PR van tweeënveertig en een halve minuut. De wind heeft hier waarschijnlijk een positieve impact op de chrono's gehad. Op de langste stukken was de wind in de zij en in de rug.

Els liep ook een berewedstrijd en deed minder dan een kwartier over een rondje. Ze legde beslag op de zevende plaats; vierde bij de seniors. Na de warme douche in het lokale schooltje wachtten we met een Nen Dooper bier op de prijsuitreiking in de Sint-Cristoffelparochiezaal. Met enige trots ontving Els haar eerste prijs in het lopen: € 20.
Dé 'lesson-learned' van vandaag is dat de veters bij regenweer snel loskomen en dat een driedubbele knoop in dit geval geen overbodigheid is.



Els: ___7de op 28 dames___________6,6 km in 28:47__________13,758 km/hr
David: 35ste op 77 heren___________10 km in 42:42___________14,1 km/hr
http://connect.garmin.com/activity/253996853



zondag 16 december 2012

Jules Unlimitedloop 2012

BRESKENS

De Jules Unlimitedloop is een gratis strandloop bij laag tij over een afstand van een kleine achttien kilometer. Deze unieke tocht - georganiseerd door De Wielingen - speelt zich grotendeels af op het strand van Groede; tussen Nieuwesluis en Nieuwvliet-Bad. Vooreerst wordt er vanaf de pleisterplaats Beachhouse 25 aan de Walendijk richting Breskens een geneutraliseerde kilometer in groep gelopen over het asfalten duinenpad tot aan 't Killetje.
Na exact één km wordt de wedstrijd vrijgegeven en worden er een handvol kilometers in zuidwestelijke richting - richting Cadzand - gelopen. Vlak voorbij Kruishoofd wordt de steile duin opgeploeterd om een bochtig parkoertje af te leggen in het duinenbos.
Via het strandpaviljoen Saint-Pierre worden de lopers weer op het strand gepiloteerd en gaat het opnieuw naar Beachhouse 25. Hier eindigt de tienkilometerrace. De lange afstand draait rond een met rood-wit lint geïmproviseerd keerpunt en doet de lange lus nog eens opnieuw.
 
PZC voorbeschouwing

16/12/2012
Het was een ideaal weertje. De zon vergezelde ons - Sylvianne was mee! - zelfs tijdens de rit van Brugge naar Groede. Er was wel een matige zuidwestenwind, maar de temperatuur van zeven graden was best te pruimen. Zodoende liep ik met twee T-shirts en een mutsje. Het bovenste T-shirt was wel met lange mouwen.
Ik was een beetje verrast toen de wedstrijd na de eerste kilometer werd vrijgegeven. Na een bocht kwamen we op het strand en net op dat moment was ik op de Garmin - die onder m'n mouw zat - de eerste kilometertijd (6') aan het aflezen. Ik versnelde en vond snel lopers waarmee ik de tocht kon aanvatten. M'n medelopers wisselden veel. Sommigen losten, anderen kwamen er bij. Een beter groepje moest ik na enkele minuten laten gaan, maar wat verder raapte ik er twee weer van op. Kortom, het eerste lange stuk tegenwind werd er niet echt in een vast groepje gelopen. Ik was wel al blij dat ik de eerste kilometers dikwijls beschut kon zitten. Ondertussen regende het licht. Dat was lekker verfrissend. Op de duinenklim was het even wandelen. Na de bospaadjes ging het opnieuw over de duin naar het strand. Hier kon gelukkig gebruikt gemaakt worden van een in klinkers aangelegde passage.
Op het strand waren we met vier. Twee tienkilometerlopers, Monique Allefs uit Hulst en ik. Ik stroopte m'n mouwen op en haspelde de drie kilometer met de wind in de rug op kop af. Net zoals de heenweg was het opletten als er tussen de houten golfbrekerpalen gelaveerd diende te worden. Ik vertraagde telkens en met een hupje met één been vooruit passeerde ik de smalle doorgang. De nummer vier in de race kruisten we op een gegeven moment met een grote schaafwonde op z'n dij.



Aan het keerpunt haalden we een Wielinger bij. Hij kon enkel aanklampen, maar na een km of twee was ie er toch afgewaaid. Ik vond het niet erg om Monique uit de wind te houden. Niet ver voor de duin ging ik van de kop af. In het bosje gaf Monique de forcing. Ook op de terugweg nam ze het commando. Het strand was zwaar. Soms lag er water, soms zakte je er een paar centimeter diep in door. Ik moest af en toe bijpikkelen en had toch wat moeite om de kilometers onder de vijf minuten te houden. Dankzij haar lukte dat. Zij aan zij arriveerden we aan het beachhouse met een gemiddelde van 12 km/uur, zonder inloopkilometer meegerekend.
Na wat napraten met bruine Leffe van het vat reden Sylvianne en ik via de dijk naar de kerstmarkt in Breskens. We deden ons tegoed aan een warme maaltijd in de J&B taverne en zakten content rond 16 uur terug af naar Brugge.

27ste op 50 deelnemers_____________17,44 km in 1:28:30___________05:04 min/km
http://connect.garmin.com/activity/252188792

zaterdag 15 december 2012

Nationaal Militair Kampioenschap Veldlopen 2012

SCHAFFEN

De wedstrijd gaat over twee ronden van 3550 meter voorafgegaan door een inloopronde, goed voor een kleine negen kilometer samen. In elke ronde worden er twee opeenvolgende heuvels beklommen. De eerste heuvel is het steilst. De tweede heuvel is het langst. U kan het profiel bekijken door te klikken op de Garmin Connect link onderaan dit bericht.

 12/12/2012
Het was ideaal winterweer. De zon scheen, de wind was zwak en de temperatuur lag net boven het vriespunt. Ik had besloten met twee katoenen T-shirts met korte mouwen en m'n dunne spannende lange broek, aangevuld met muts en handschoenen. Het bleek een juiste keuze geweest te zijn zonder vestje of pull te lopen. Enkel m'n handen kregen af en toe te warm.


Na een vlotte start in deze grootste cross van het land moest ik halverwege het eerste heuveltje toch een tandje lager schakelen. Ik werd door velen ingehaald. Dat was ingecalculeerd. Na drie km was de eerste heuvelsessie achter de rug en ik kwam fit boven. Ik wist toen al dat de wedstrijd met een goed gevoel progressief ging verlopen. De bevroren ondergrond liet toe een goed tempo te maken. Aandacht was wel vereist voor verraderlijke oneffenheden. Op de laagste punten van het parkoer was het licht drassig, maar niet van dien aard om het gras zwaar en zompig te maken. In de tweede ronde verteerde ik de heuvels goed doserend. De voorlaatste km kon ik mee in het zog tegen de wind in snelheid maken om zonder te forceren te finishen ruim zeven minuten rapper dan twee jaar geleden.

652ste op 1100 heren__________8,7 km in 40:40__________12,69km/Hr__________4:44min/km
Volgens Garmin was de afstand toch lichtjes anders; nl. 8,96 km; een gemiddelde van 13,2 aan 4:32'
http://connect.garmin.com/activity/251336098








Karel Goemaere
Karel Goemaere, Multi Role Sensor Suite teammember op de werkvloer was opnieuw in form en haalde een mooie dertiende plaats (twaalfde nationaal). Hij zag dit beloond met een selectie voor een wedstrijd in Zwitserland met de nationale militaire ploeg volgende maand. 
124: Karel Goemaere

Eindbalans Bakelandtloopcriterium 2012

LANGEMARK-POELKAPELLE

In feite heb ik 'maar' drie van de zes wedstrijden meegelopen. Aangezien er minstens vier gelopen dienen te worden, ben ik in feite niet weerhouden in het eindklassement. De sportdienst is echter zo vriendelijk alle deelnemers in het klassement te laten staan.
Bij de Dames wonnen Lies Deruddere (Dames 1), Krista Noyez (Dames 2) en (Kristel Vieren (Dames 3)  De winnaars bij de heren zijn Davy Stieperaere (Seniors), Dieter Verstraete (Veteranen 1), Gilbert Walraedt (Veteranen 2) en Camille Vanbeveren (Veteranen 3). 
Ik ben dus 39ste geëindigd op 183 unieke deelnemers bij de seniors. Op zich zegt dat niet veel. M'n gemiddelde op deze drie lopen is ongeveer 13,75 km/uur. Dat is goed. Gemiddeld eindigde ik als 38ste senior in de wedstrijd.


Wat wel opvalt is dat de verschillende manches een merkbaar verschil aan deelnemers kunnen voorleggen. De twee laatste lopen in Langemark zijn de best bezette. Bikschote heeft een magere opkomst. De drie andere hebben een degelijke bezetting.
Dé oplossing voor de Bikschootse Metje Zitteloop is om deze op zondag te laten vallen. Zodoende zou er geen concurrentie met de achttien kilometer noordelijker gelegen loop Dwars door Keiem van het Scott 2 Run Criterium meer zijn.
Langs de andere kant bekeken mogen de deelnemers aan beide criteria al niet ontevreden zijn dat de Toontjesloop en de Koekelaarse Sint Maartensloop op verschillende dagen van hetzelfde weekend vallen.  Het zou dus nog slechter kunnen.

Ik opteer dus voor een nog bredere spreiding van aangrenzende criteriumwedstrijden in hetzelfde weekend.
Elke organisatie kan er baat bij hebben.

PS: Bij nader inzicht valt tevens de Wingense Stratenloop op dezelfde dag als Bikschote en Keiem; zij het om half zeven 's avonds.

https://sites.google.com/site/bakelandtloopcriterium/tussenstand-criterium-2012/seniors-2012

zondag 25 november 2012

1ste Milcobelrun

LANGEMARK

De  Milcobelrun is de voorlaatste proef van het Bakelandtcriterium. De grote bezieler en sponsor is zoals de naam verraadt het gelijknamige zuivelconcern. De dames lopen twee ronden van 3,5 km; de heren drie. Het parkoer doorkruist het noordwestelijke deel van het dorp. De start en aankomst bevinden zich aan OC Den Tap. Over gedeeltelijk kasseien loopt het traject een blokje om via de noordzijde van de Markt en het als gemeentehuis fungerende kasteel. Na één kilometer wordt rondom de vijver gecrost. Vervolgens wordt er over de terreinen van Milcobel gedraaid richting noordoost. Bijna één kilometer lang loopt men over de oude spoorbaan om dan opnieuw over de kasseien (of het voetpad) binnen te lopen.

24/11/2012
Ik had de verwachting laag gesteld. De afgelopen weken had ik de kans gegeven aan m'n gestel om te recupereren. De calvarietocht in Vosseslag was me slecht bekomen. De schoenen waren blijkbaar volledig versleten en m'n heup had daarbij afgezien.
M'n nieuw schoeisel heet Brooks Adrenaline GTS 11 in zwarte kleuruitvoering. De zool van m'n oude Sauconypaar was alleen maar aan de buitenkant versleten. Dat betekende dat ze overcorrigeerden. Zodoende komt m'n nieuwe paar niet meer uit het stabiele, maar uit het stabiel-neutrale gamma.
Ik startte de run dus met de bedoeling doordacht te lopen en mezelf niet tegen te komen. Maar toch word je meegezogen met het peloton en ik merkte dat ik tussen de lopers liep van gewente. M'n verbazing was groot toen ik merkte dat m'n eerste kilometer onder de vier minuten lag. Ik bleef met enige reserve lopen. Ik hing aan de staart van een groepje van een tiental medelopers. Op de rechte stukken liet ik al wel eens een gaatje, maar in de bochten kwam ik er als vanzelf weer bij. Toen het groepje verbrokkelde kon ik mee opschuiven. De laatste ronde liep ik solo. Nog steeds forceerde ik niet. En zo kwam het dat ik op een soepele wijze én na een lange rustperiode van een drietal weken een nieuw topgemiddelde liep van 13 3/4 per uur. Met dank aan de nieuwe schoenen en aan Sylvianne, die mee de verre verplaatsing gemaakt had en support leverde.

116° op 229 heren_______10,5 km in 45:47_______13,76 km/hr
http://connect.garmin.com/activity/246389400

woensdag 31 oktober 2012

4de Halloweenrun

VOSSESLAG

Deze avondloop behelst vier langwerpige ronden van 3 km.  De start -en aankomstboog bevindt zich t.h.v. de Heideschool. Daar bevinden zich ook de omkleedruimtes. De wasgelegenheid beperkt er zich tot één lavabo. Eerst wordt zuidelijk langs de baan naar Klemskerke gelopen. Vervolgens slingert het parkoer zich richting west en noordoost doorheen de wijk Vosseslag - Heide opnieuw naar de start.

27/10/2012
Na wat getwijfel deed ik toch de verplaatsing van Knokke naar De Haan. Omdat de schoonouders op reis waren, was ik mijn keppe in de winkel aan het helpen. Ik vertrok tamelijk laat en mocht de eer opstrijken de laatst ingeschreven deelnemer te zijn.
Het was 8° C. Een vrij sterke noordenwind deed het koudegevoel toenemen. Een grote opklaring zorgde gelukkig voor droog weer. Gedurende de dag hadden de regen -en hagelbuien zich al ferm laten gelden.
Het aantal deelnemers viel tegen. Vergeleken met vorig jaar was het aantal ruim gehalveerd. Met de start-to-run erbij waren het er net geen honderd. Ik had al een licht vermoeden dat in een groepje lopen er wellicht niet bij zou zijn.
Ik startte te voortvarend. Het groepje dat ik trachtte te volgen liep veel te rap. Na twee km liet ik ze lopen. Recuperatie diende zich aan.
Een bijkomend ongemak kwam om de hoek kijken. M'n LINKERkant van de heup begon op te spelen. Tijdens de week had ik op een oneffen pad m'n linkervoet omgeslagen, doch niet verstuikt. Ik denk dat de heup dit opgevangen heeft. Ik trek de parellel met deze zomer. Ik had dan net hetzelfde voor na me in een kuiltje op het strand verstapt te hebben. Ik had dan een periode last aan de RECHTERkant van de heup. Het baarde me zorgen omdat deze pijn redelijk lang aanhield.
Deze koers zou ik dus op de tanden moeten bijten. Ik dacht er zelfs aan halverwege op te geven. Het alleen in de wind lopen bevorderde de moraal niet. Ik liep toch door. Een handvol lopers passeerden me nog. Krampachtig kwam ik aan in 55'. Deze week wordt een totale rustweek.

Het voordeel van weinig deelnemers is dat men meer kans heeft op de tombola achteraf. Deze vond plaats volledig aan de andere kant van het parkoer in de Lispanne. Toen er nog drie prijzen over waren kwam m'n naam uit de bus. Een mooie sportzak van Masita werd door de burgemeester van De Haan aan mij overhandigd.

25ste op 62 deelnemers_______________________________________________12km in 55:15
http://connect.garmin.com/activity/238338589

zondag 21 oktober 2012

Massajogging De Olifant 2012

OOSTENDE

Twee ronden door het Maria-Hendrikapark met start en aankomst aan de stadsschool Ernest Van Glabbeke.

20/10/2012
Het was regenachtig op deze zondagnamiddag. Een zwakke wind en 14° C zorgden voor ideale loopomstandigheden. De ondergrond van de paden in het park was wel verhard, maar aan de zijkanten lag het er soms wel een beetje vettig bij.
De werkzaamheden die vorig jaar de start en aankomst in het park zelf lieten doorgaan, waren verder opgeschoven in de wijk. De straten rond de voornoemde school waren afgewerkt. Zodoende was de afstand opnieuw een goeie tien kilometer.

Ik stond redelijk achteraan bij de start. De kleine lokale ronde was juist lang genoeg om het pak een beetje uit elkaar te rekken voordat we het park indoken. Het was lastig lopen. De ondergrond en de hoogteverschillen verplichtten me niet te woekeren met de krachten. De kilometertijden schommelden rond de 04:45. Het was moeilijk de medelopers van m'n groepje te volgen.

De meesten liepen op den duur enkele meters voor me uit. Ik was vier keer gaan lopen deze week; dat minder frisse gevoel werd ik gewaar. Na twee derde van de wedstrijd kwam ik er meer door en liet ik ze zonder echt te versnellen toch nog achter mij. Een teken dat de conditie goed zit. Ik klokte af op exact 45'.

117° op 314 delnemers___________________________10 km in 45:02

Doorkomst na de kleine plaatselijke ronde



Na ronde 2
Na ronde 1



zondag 7 oktober 2012

4de Trimardloop

MADONNA

Deze wedstrijd van het Bakelandtloopcriterium gaat over 3 ronden van 3,3 km. De start en aankomst is net om de hoek van de zaal 't Madointje, waar de inschrijvingen en prijsuitreiking met tombola gehouden worden. Om de afstand van 10 km zo exact mogelijk te benaderen wordt er t.h.v. Mangelare met keerpunten gewerkt. Het ingaan van een nieuwe ronde gebeurt ook met een keerpunt. Vijf keerpunten in totaal dus en een heel licht golvend parkoer.

06/10/2012
Een ideale voorbereiding op de Trimardloop had ik niet. Elk jaar doe ik een wandeling van een goeie dertig km. Dit jaar viel dit daags voor deze loop. De tocht bracht me van de citadel van Diest naar Leopoldsburg over mooie wegen en baantjes doorheen de Limburgse Kempen. Als klap op de vuurpijl mocht ik daar ook over de mijnterril van Beringen marcheren.
De spieren in de kuiten waren stram en m'n voetzolen hadden schade opgelopen. Op beide had ik een blaar. Ik besloot voor de wedstrijd de grootste van de twee uit te stekken. Het kleinere exemplaar liet ik intact. Twee staaltjes active gel van Perskindol moesten de onderbenen prepareren.

Na enkele dagen rotweer klaarde het dan toch eens uit boven Vlaanderen. Dit gaf me het ultieme duwtje de verplaatsing te maken. Om 15 uur werd het startsein gegeven. De voorgeschiedenis indachtig zou ik niet te snel starten. Toch liet ik m'n eerste km in 04:10 optekenen. Na m'n tempo gevonden te hebben kon ik net aanpikken in een groepje. Het was soms doorbijten, maar ik kon me handhaven. Meer nog, in de derde ronde vertraagden m'n medelopers en kon ik schijnbaar zonder veel moeite nog in het zog van een voorliggend groepje terecht komen. Ik had zowaar een goeie dag en liep zonder eindspurt onder de vierenveertig minuten op de 10 km. Een PR.

M'n lucky day was achteraf nog niet over. Naast de naturaprijs - een doosje pralinen en een bon van €15 van Running Center - won ik nog een fles rode wijn en drie wijnglazen op de tombola. Santé.

94° op 164 deelnemers___10 km in 43:54___13,66 km/hr
http://connect.garmin.com/activity/230543889

dinsdag 2 oktober 2012

Halve Marathon Oostende 2012

OOSTENDE

Dit in 2011 voor het eerst gehouden loopevenement biedt drie afstanden aan. Naast de halve marathon kan er gekozen worden tussen acht km en de marathon. Het zenuwcentrum van het gebeuren en tevens aankomst is het sportcentrum De Noorse Stallingen aan de Koninginnelaan. De start is op de dijk in het verlengde van de laan aan de Drie Gapers.
Het parkoer gaat via de Zeedijk en de Visserskaai over het Mercatordok en over de Tettenbrug richting achterhaven. Daar wordt gedurende enkele kilometer langs de oever van het Kanaal Brugge Oostende gelopen. Ter hoogte van Plassendale wordt de Plassendaalse Vaart zuidwaarts tot aan Oudenburg gevolgd. Daar wordt rechts afgeslaan om de Groenedijk richting Zandvoorde en de Keignaert te nemen. Verder wordt in noordwestelijke richting Oostende opnieuw binnen gelaveerd.


30/09/2012
Het was prachtig weer op deze zondagochtend. De zon was van de partij, veertien graden en een zwakke tot matige zuidzuidwestenwind zorgden voor milde omstandigheden. Het kan gerust ander weer zijn de dag voor oktober aan onze kust. Enkele collega's van het werk - Pé, Mackie, Wim en Jimmy - waagden zich ook aan de onderneming. We liepen wel elk onze eigen race.
M'n voorbereiding naar de halve marathon was niet speciaal. Ik had wel in augustus vier keer een duurloop van 15 - 17 km afgelegd en de laatste acht dagen van die maand kwam ik aan 67 km in totaal, maar in september was het povertjes op vlak van trainingsarbeid. Een reden was de pijnlijke rechterkant van m'n heup die me telkens opnieuw wat parten speelde. Ik was wat bevreesd dat een halve marathon wel eens teveel van het goeie zou kunnen zijn. Daarom heb ik minder intensief  en meer op een Finse piste getraind.

M'n schoonzus Els deed in extremis mee aan de acht kilometer. Op de 10 km van de Nacht van West-Vlaanderen bleek ze op het eind nog veel over te hebben. Het was dus goed mogelijk dat haar gemiddelde van 11,5 km/uur van toen verbeterd ging worden. Ikzelf wou binnen het uur en drie kwartier binnen zijn, maar ik ging proberen onder de 100' te lopen.
De eerste drie kilometer liepen de twee afstanden samen. Els kon gemakkelijk m'n gemiddelde van 04:40 per km volgen. Na de splitsing liep Mackie in m'n buurt. Ideaal zou geweest zijn dat we samen op pad onze grenzen gingen gaan verleggen. Een kink kwam in de kabel. Ik had een uur voor de start nog een banaan naar binnen gewerkt. Dat begon me parten te spelen. Steken in de buik verplichtten me om het tempo te verlagen. Mackie en vele anderen liepen van me weg.
Na een derde van de koers lagen m'n kilometertijden boven de 5' per km. Het enige waaraan ik nog dacht was aan het temperen van de steken. Ik kwam na 10 km door in 49'. Ik wist wel dat het moment dat de steken zouden verdwijnen dichterbij kwam.
Langs de vaart naar Nieuwpoort en haalde 'n loper begeleid door een fietser me in. Dit was na 11 km. De wind zat hier het meest op kop. Ik beet op m'n tanden en repte me om in hun zog die dikke kilometer tot aan de Zandvoordebrug beschut te kunnen afleggen. Na deze tactische versnelling kon ik met een zijwind op de Groenedijk wat recuperen.
Ondertussen was ik een blaar aan het lopen aan m'n rechtervoet. Ik wist dat dit kon gebeuren, want dit was niet de eerste keer met deze schoenen. Dit is het eerste paar Sauconys waarmee ik dit voorheb. Links stelt zich dit probleem niet. Toch opteerde ik er voor de Sauconys te gebruiken omdat m'n paar Brooks m.i. minder gunstig zijn voor m'n heup. De knieën lieten zich ook wat voelen. Deze pijntjes maakten me niet zo ongerust. Een blaar kan je verbijten en dat de gewrichten (over)belast worden is logisch.
Op km 14 nam ik een druivensuikertablet. M'n kilometertijden waren constant. De steken waren ondertussen verdwenen. Ik kwam door na 15 km in 75'. Af en toe werd ik nog ingehaald door lopers die beter indeelden. Op km 17 handhaafde ik me in een groepje en nam ik een tweede tablet. Toen we het voorgeborgte van Oostende binnenrenden brokkelde het groepje achter me uiteen. De vele kilometers deden hun werk. Ik kon m'n kilometertijden houden na het verval dat plaatsgreep na 20' wedstrijd.

Plots zag ik Mackie opnieuw voor me lopen. Hij had na 15 km, die hij aflegde in een goeie 70', een klopje gekregen en liep dus gevoelig trager. Aanpikken bij mij en een loper bij wie ik me in had vastgebeten lukte hem net niet. In de laatste kilometer ging het tempo crescendo. Het was nodig, om binnen het uur en drie kwartier de meet te halen. Het lukte. De Garmin gaf 21,22 km aan in 01:44:46. Mackie volgde een half minuutje later. Pé haalde zijn doel net niet. Hij finishte één minuut erboven in 121'.
Els overtrof de verwachtingen. Ze liep zowaar dertien km/uur en deed 36 en een halve minuut over de acht kilometer.

Els: 50° op 322 deelnemers__8km in 36:26__04:34/km__13,18km/hr (vierde vrouw) tweede op 64 sev
150° op 498 deelnemers_________21,1km in 01:44:51_________04:59/km________12,08km/hr
http://connect.garmin.com/activity/228374583

De beelden hieronder zijn genomen t.h.v. de Zandvoordebrug aan het einde van het lange stuk wind op kop.

Mackie